Waar maak jij je druk over?

Ben je als je thuis bent nog steeds bezig met je werk? Of kan je het loslaten?

Het echt los laten.

Als ik kijk in mijn omgeving en naar hoe ik eerder was is dit voor veel mensen best lastig en er zijn momenten waarop ik het ook bewust weer moet loslaten.

Te veel hooi op je vork nemen en je verantwoordelijk voelen kan met veel te maken hebben. Zelf kwam ik erachter dat ik snel verantwoordelijkheden aannam en overnam die niet van mij zijn. Ik had niet door dat ik een keuze had en ik die verantwoordelijkheid niet perse hoef aan te nemen.

Het verantwoordelijkheidsgevoel is van iedereen anders en als jij vaker ja zegt op werk dan je collega’s is de kans dat je een groot verantwoordelijkheidsgevoel hebt groot.

Ik kwam erachter dat ik me als kind op een bepaalde manier verantwoordelijk voelde voor mijn moeder. Niet als verzorgende, maar op emotioneel gebied. De schrijfster Els van Steijn van het boek de Fontein legt dit heel goed uit in de podcast Leef je mooiste leven, de podcast van Michael Pilarczyk. Ik heb het opgezocht en het is nummer 77. Het is echt de moeite waard om te luisteren en als je meer interesse hebt in familie systemen is het boek de Fontein een aanrader.

Dus als je je als kind verantwoordelijk hebt gevoelt voor jongere broertjes en zusjes of door een moeilijke situatie emotioneel voor je ouders hebt proberen te zorgen doordat ze verdriet hadden of er een andere reden was waardoor je als kind emotioneel voor je ouders bent gaan zorgen heb je onbewust een patroon ontwikkeld die ervoor zorgt dat de dingen gedaan worden. In principe is er in eerste instantie ook niets mis mee als het in balans blijft, alleen vaak ben je je niet bewust van dit soort patronen en neem je meer op je bordje dan je wellicht aan kan en nodig is.

Wanneer je je heel verantwoordelijk voelt is nee zeggen vaak ook lastiger en wanneer je wel nee zegt is de kans er ook nog dat je hebt woord hebt uitgesproken, maar dat je er van binnen misschien toch niet helemaal achter staat doordat je het gevoel hebt dat je verantwoording moet afleggen. In sommige gevallen is het nodig om de ander te laten weten wat de reden is dat je niet kan. In de meeste gevallen is het overbodig en hebben mensen genoeg aan een nee.

Heb jij zelf al een opgelet wat voor ‘excuses’ jij allemaal in je hoofd maakt wanneer je mee wilt of gaat zeggen op iets wat ook iemand anders zal kunnen oppakken?

Als je merkt dat je verantwoordelijkheidsgevoel groot is en je het lastig vindt om nee te zeggen is het verstandig om terug te gaan naar je jeugd en te kijken waar dit vandaan komt. Op die manier kan je een patroon doorbreken, een goed boek dat hierbij helpt is het boek Patronen doorbreken van Hannie van Genderen. Zelf heb ik hier hele mooie inzichten uit gehaald en wanneer ik merk dat ik ergens is vast loop ben ik me er nu sneller van bewust waar en wanneer dit is ontstaan.

Heb jij je al eens gericht op het doorbreken van je patronen?